İrem BAŞDAŞ/ANTALYA, – Akdeniz Üniversitesi Hastanesi’nde (AÜ) 63 yaşındaki Bekir Yatkın, kronik böbrek yetmezliği yaşayan 11 yaşındaki torunu Bekir’e böbreğini bağışladı. Küçük Bekir, dedesinin sevgisini bir kez daha hissettiğini belirtirken, dede Yatkın, “Böbreğimle uzun sürecek bir yaşamı olacak. Ona, ‘Bu böbreği amanet değil, kendi böbreğin gibi koruyacaksın’ dedim” ifadelerini kullandı.
Beşinci sınıf öğrencisi Bekir Yatkın’a 2023 yılında kronik böbrek yetmezliği teşhisi konuldu. Pamukkale Üniversitesi’nde tedavi süreci devam eden Bekir’in diyalize girmeden organ nakli yapılmasına karar verildi. Dede Bekir, doku uyumu sağlandıktan sonra torununa böbreğini vermeye karar verdi. İncelemelerin ardından Yatkın ailesi Akdeniz Üniversitesi Hastanesi’ne başvurdu. Prof. Dr. Tuncer Karpuzoğlu Organ Nakli Merkezi’nde Prof. Dr. İsmail Demiryılmaz ve ekibinin gerçekleştirdiği operasyonda, dedenin böbreği torununa nakledildi.
‘DEDESİ GÖNÜLLÜ OLDU’
Hastalığının 2023’te başladığını aktaran torun Bekir, “2023 yılı içinde yüksek ateşim olduğu için hastaneye götürdüler. Birkaç kez kan testine tabi tutulduktan sonra Pamukkale Üniversitesi’ne yönlendirildik. Burada kronik böbrek yetmezliği tanısı kondu. Hastaneye yatırıldım ve taburcu olduktan sonra kontrollerim sürdü. Böbrek nakli için uygunluk arayışı başladı. ‘Böbrek verebilecek akrabalarınız var mı?’ diye sordular. Babam ve dedem test yaptırdı. İkisi de gönüllüydü fakat dedem, ‘Böbreği ben vereceğim’ dedi. Akdeniz Üniversitesi’ni tercih ettik. Burada işlemler çok hızlı ilerledi. Bir hafta içinde tüm tetkik tamamlandı ve nakil gerçekleşti. Şu an kendimi iyi hissediyorum” şeklinde konuştu.
‘DEDESİNİN SEVGİSİNİ HİSSETTİ’
Dedesinin böbreğine dikkat edeceğini ifade eden Bekir Yatkın, “Dedemin ne kadar çok sevdiğini gerçekten anladım. Ben de dedemi çok seviyorum. Onun bana verdiği böbreği iyi koruyacağım. Bu benim için yıllarca sürecek bir hatıra olacak. Ailenin son erkek torunu olarak, babam benim adımı dedemin ismini yaşatmak için Bekir koymuş. İkimizin de adı aynı. Önce dedemin adıyla anıldım, sonra o bana böbreğini verdi. Kendimi çok şanslı ve mutlu hissediyorum” diye belirtti.
‘BİR ÖMÜRLÜK HEDİYE’
Dede Bekir, torunu ile nakil sürecini paylaşarak, “Torunum Bekir daha çok küçükken bir ateş nedeniyle hastaneye götürüldü. Orada böbrek yetmezliği olduğunu öğrendik. Üç yıl tedavi gördü. Nakil için başvuruda bulunduk ve ‘Böbreğim uyarsa torunuma veririm’ dedim. Çok şükür, uyum sağlandı ve böbreğimi verdim. Bu benim için hem duygusal hem de ömürlük bir bağış oldu. Uyum sağladığı için çok sevindim. Önce babası ve halası da böbrek vermek istedi ama ‘Bırakın, ben vereceğim’ dedim” ifadelerini kullandı.
‘KORUMASI GEREKEN BİR EMANET’
Torununa unutulmaz bir hediye verdiğini vurgulayan Yatkın, “Tüm torunlarımı severim ama Bekir her zaman biraz daha özel oldu. Küçük yaşta olması nedeniyle ona daha fazla düşkünüm. Kimsenin böyle bir nakil konusunda korkmaması gerekiyor. Benim böbreğimle uzun yıllar yaşayabilir. Komşularım, ‘Çekinmeden böbreğini mi verdin?’ diyor. Hiçbir şeyden çekinmedim. Her şey torunum için. İkimizin sağlık durumu iyi. Torunuma, ‘Bana verdiğim böbreğe gözün gibi bakacaksın. Emanet değil, kendi böbreğinmiş gibi koruyacaksın’ dedim” dedi.
‘İSİM BENZERLİĞİNDEN DOLAYI DİKKATLİ OLDUK’
Prof. Dr. İsmail Demiryılmaz, “Küçük Bekir’e 2023 yılında böbrek yetmezliği tanısı konuldu. Diyaliz sürecine girmeden nakil yapmanın daha uygun olduğuna karar verildi. Diyaliz almadan yapılan nakiller, hastanın daha hızlı iyileşmesine yardımcı oluyor. Dedesinin, hem torununa hem de ismini yaşattığı Bekir’e böbreğini vermesi çok anlamlı. İsim ve soyadlarının aynı olması, bizler için biraz zorlayıcı bir durum oldu. Hasta kayıtlarında isimlerin aynı olması nedeniyle daha dikkatli davranmamız gerekti. Bizim için heyecanlı bir süreçti ve ameliyat başarıyla tamamlandı, sorun yaşanmadı” şeklinde konuştu.
‘ORGANLARIN YÜZDE 80’İ KAYBOLUYOR’
Nakil işlemlerinin yaş sınırı olmaksızın yapılabileceğini vurgulayan Prof. Dr. Demiryılmaz, “63 yaşında ya da daha büyük sağlıklı donörlerden böbrek alabiliyoruz. Canlı donörle yapılan nakiller, aslında tercih edilen bir durum değil, bu bir zorunluluk. Daha fazla beyin ölümü gerçekleşmiş kişiden organ alabilmek en ideal olanı. Sağlık Bakanlığı verilerine göre, bildirilen beyin ölümlerinin yalnızca yüzde 18-20’si organ bağışına dönüşüyor. Bu durumda uygun olduğu halde organların yüzde 80’i toprağa gidiyor” dedi.
OTOĞRAFLI
