İZMİR’de 3,5 aylıkken SMA Tip 1 teşhisi konulan 4 yaşındaki Cennet Su Ateş, yurtdışında gördüğü tedavi sayesinde yürümeye başladı. Tedavi öncesi birçok cihaza bağlı olan ve sıvı besin ile hayatını sürdüren Cennet Su, ailesinin başlattığı kampanya sayesinde umut kaynağı oldu. Anne Rabia Ateş, “Başaramayız diye düşünmüştük ama çaba gösterince mümkün oluyormuş. Tüm Türkiye’nin bu süreçteki katkıları çok önemli. Eğer ilacımızı almasaydık, şu an Cennet Su hala yatakta olacaktı.” şeklinde konuştu.
Menemen ilçesinde fabrika işçisi Aykut Ateş ile ev kadını Rabia Ateş’in 14 Kasım 2021’de dünyaya gelen 4. kızları Cennet Su, 3,5 aylıkken SMA Tip 1 hastalığına yakalandı. Yoğun fizik tedavi sürecine rağmen belden aşağısı çalışmayan Cennet Su için Valilik tarafından onaylı bağış kampanyası başlatıldı. Yaklaşık 26 ay süren kampanyanın ardından ailesiyle Haziran 2025’te Dubai’ye giderek Zolgensma gen terapisi aldı. Cennet Su, hızla gelişmeye başladı; koltuğa tırmanıp oyuncaklarına ulaşabiliyor ve bağımsız adım atabiliyor.
Rabia Ateş, kızının haftada iki gün fizyoterapiye, beş gün de anaokuluna gittiğini aktardı. Anne Ateş, “Cennet Su’nun kampanyası 26 ay sürdü. Geçen yıl Haziran’da Dubai’ye gittiğimizde iki ay orada kaldık. Şu an çok iyi; yürümeye başladı, özel gereksinimlilere yönelik anaokuluna devam ediyor ve beslenmesi de oldukça iyi. Aldığımız ilaç bize çok yardımcı oldu. Daha önce yürüyemeyen, adım atamayan, koltuğa tırmanamayan Cennet Su, şimdi kendi başına oyun oynayabiliyor.” ifadelerini kullandı.
Ateş, tedavi öncesi sürekli kullandıkları cihazlarla artık vedalaştıklarını belirterek, “Geceleri bipap ve öksürtme cihazı kullanıyorduk ama artık onları geride bıraktık. Sadece karnında bulunan peg ile besleniyor. Cennet Su daha iyi yemeye başladığı için onu da çıkarmak istiyoruz. 11 kilo ağırlığındayız. Kilosu biraz düşük ama haftaya tekrar hastaneye gideceğiz. Dün yürümeye başladı ve ‘Anne ben çok güçlüyüm’ dedi.” dedi.
Rabia Ateş, kızının anaokulunu çok sevdiğini ve diğer ailelere de umut dolu bir mesaj verdi: “Kampanyası devam eden ailelere sesleniyorum. Lütfen mücadele edin. Bizim çevremizde fazla destek yoktu, ama bir polis amcamız bize yardım oldu. Başaramayiz diye düşünüyorduk ama çaba gösterince her şey mümkün olabiliyor. Tüm Türkiye’nin desteğiyle bu aşamaya geldik. Eğer ilacı almasaydık, durumumuz çok daha kötü olacaktı. Şimdi bu makinelerden kurtulduk ve umarım en kısa zamanda karnındaki pegden de kurtulacağız. Kızım okulu ve öğretmenlerini çok seviyor.”
